Γυρνώντας τη πόλη.

Zzzzzz...

Zzzzzz…

Η πόλη δεν είναι πάντα ευχάριστες εικόνες με χρώμα, όμορφα σκηνικά και γενικότερα αισθήσεις χαράς κι ευφορίας. Το μεγαλύτερο κομμάτι της είναι γεμάτο αντιθέσεις, ατυχείς καταστάσεις και μερικές φορές λύπη που θα μπορούσε κάλλιστα  να σου προξενήσει απέχθεια  σε αυτό που κάνεις ή ακόμα χειρότερα και στη περιοχή που ζεις.

Δεν είμαι αντικοινωνικός, αγαπώ τους ανθρώπους και μερικές φορές απολαμβάνω το να χάνομαι μέσα σε αυτούς. Αποφεύγω όμως να τους φωτογραφίζω γιατί αυτό που θα μου μείνει τελικά, δε θέλω να είναι μαρτυρία του πόνου και της κακομοιριάς των καιρών μας. Αν κάποτε με γνωρίσεις θα ήθελα αυτό που θα σου μείνει από μένα είναι μια δόση χαμόγελου και σίγουρα ένα κομμάτι από αυτά που είδα και μ’ εντυπωσίασαν.

Το καλύτερο μέσο για να το εκφράσω αυτό είναι για μένα το φιλμ. Μπορεί να μην είναι τέλειο τεχνικά, να έχει κόκκο, σκουπίδια και σημάδια από τη διαδικασία της εμφάνισης, αλλά είναι ακριβώς ότι κι εγώ. Δεν είμαι τέλειος και για οτιδήποτε καλό χρειάζεται να προσπαθήσω αρκετά περισσότερο απ’ ότι οι περισσότεροι άλλοι. Κι αυτό μου ενσαρκώνει το φιλμ και η αναλογική φωτογραφία.

Awkward.

Awkward.

Advertisements

6 thoughts on “Γυρνώντας τη πόλη.

    • Thank you! Sorry for posting in Greek again. Some friends of mine complained that I am making it hard for them to read so I had to go for one in Greek. 🙂

      It is just about that a big city is not just nice photos of happiness at every corner of it, but also of sorrow of people struggling to make a living or people that have given it all up.
      In any case it is not that I am any antisocial. In contrary, I love people and some times I even love getting lost in a crowd, but I don’t like taking photos of people in that struggle as I’d like others to remember me in a bright way. I don’t want others to feel any sorry through my photos.

      Finally, I find that film suits me best. It is far from the perfect of those that the digital gizmos deliver. And that is me, I am not perfect at all either. 🙂

      • I see, thanks for the explanation! Well, these things are a reality and sometimes they are quite sad…somehow those people who are struggling are more interesting to me than “normal” people. I do agree that film captures something special that digital never can. Nice job!

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: